ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΩΡΑΣ» ΣΤΟΝ ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ

ΣΑΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ..ήταν ένας αστροναύτης…

Η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ έκανε ένα αφιέρωμα για τον Απ.Βραχιολίδη. Δείτε το:
Μια απίστευτη δημοσιογραφική περίπτωση που σφράγισε πολλά γεγονότα της νεότερης ιστορίας μας! Δεν έχει προηγούμενο.

Ο κόσμος την αγνοεί, γιατί σιωπά ο ίδιος ο μεγάλος Ρεπόρτερ!

΄Εκανε πολλούς διάσημους, αλλά ο ίδιος απεχθάνεται τη…

δημοσιότητα… Περίεργο αλλά έτσι συμπεριφέρεται.

Ο Βραχιολίδης υπήρξε μέγα λαγωνικό της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Σήμερα απέχει από το “καθημερινό ρεπορτάζ“, περιοριζόμενος στις δικές του ειδικές εκδόσεις,
Και προτιμάει… να κολυμπάει χειμώνα-καλοκαίρι σε μια γραφική πλάζ!
΄Οπου μονάζει επιμόνως, και διασκεδάζοντας με τα καμώματα των σημερινών ρεπόρτερς!

Τελευταίο του πόστο ήταν Γενικός διευθυντής Τηλεοπτικού σταθμού.
Δεν άντεξε τα καμώματα των νέων δημοσιογράφων. Αφού τους έβρισε δεόντως ως το συνηθίζει, τα βρόνηξε και έφυγε.
΄Εχει πολλά ρεκόρ ο Βραχιολίδης. Το καλύτερο και σημαντικότερο για το οποίο καυχιέται, δεν είναι το ρεπορταζιακό δαιμόνιό του, αλλά το ότι έχει εισπράξει 12 και πλέον χρόνια φυλάκισης, για τα γραπτά του, για τα κείμενά του! Μια μοναδική περίπτωση ενός μαχητή ρεπόρτερ που δεν γονάτισε ποτέ!

Ο ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗΣ, θεωρείται(από πολλούς) το μεγαλύτερο λαγωνικό-ρεπόρτερ των τελευταίων 50-70 χρόνων.
Δεν το λέμε εμείς… αλλά παλαιότεροι. Μάλιστα ο κορυφαίος δημοσιογράφος Χρήστος
Καβαφάκης, αποκάλεσε σε χρονογράφημά του, στη ΒΡΑΔΥΝΗ ….“αστροναύτη” της δημοσιογραφίας τον Απ. Βραχιολίδη!(1964).

Ο ίδιος , ο Βραχιολίδης,έχει μία τακτική. απλοϊκή, εξαιρετικά φιλική. Δεν τρόμαζε κανέναν, αν και θρασύς.Θρασύτατος θα λέγαμε.Ωστόσο άψογα ευγενής, σε σημείο ο σημερινός πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλος, να του πεί πως “δεν είχε μεταδεί τόσο, πιο ευγενικό, τζέντλμαν δημοσιογράφο”.

Ο Απ.Βραχιολίδης υπήρξε ρεπόρτερ ολκής. Ήταν μέγιστος στο κυνήγι της ειδησης.Κυνηγός διασημοτήτων, λαγωνικό μεγάλου βεληνεκούς. ΄Εβγαζε την είδηση έτσι από το τίποτε. Μπορεί να κουτσόπινε ανέμελα σε κάποιο στέκι, να έκανε τις γνωστές πλάκες του, αλλά πάντα ήταν εν εγρηγόρση… ρεπόρτερ.Συχνά σε μεγάλες δημοσιογραφικές αποστολές το έπαιζε έτσι τάχα … πέρα βρέχει, αλλά κάποια στιγμή εξαφανίζονταν από την παρέα.Είχε ήδη βγάλει το λαυράκι την ξεχωριστή είδηση. Με τον καιρό το είχαν μυριστεί οι συνάδελφοί. ΄Ετσι συνέβαινε το εξής πρωτοφανές: Αντί να παρακολουθούν τα γεγονότα, οι δημοσιογράφοι,τελικά παρακολουθούσαν τον Βραχιολίδη και τις κινήσεις του….!

Δεν ήταν δικτυομένος, δεν έμπαινε σε καλούπια ομαδοποιημένα, όπως γίνεται με τους δημοσιογράφους που ανταλάσσουν τις πληροφορίες μεταξύ τους, γι αυτό και παρατηρείται το φαινόμενο τα νέα να είναι καρμπόν στον ημερήσιο τύπο. Ο Βραχιολίδης κυνηγούσε πάντα το ξεχωριστό, το κάτι άλλο που δεν θα είχαν οι άλλες εφημερίδες, το αποκλειστικό.Και το κατάφερνε.Επιζητούσε την ιδιαιτερότητα και μισούσε θανάσιμα το καθημερινό και κοινό.

Δεν ξεχώριζε ούτε κωδικοποιούσε την είδηση σε μεγάλη ή μικρή. Για τον Βραχιολίδη η είδηση ήταν ιερή. Την έβγαζε από τον απλό τσομπάνη κι από τον πρωθυπουργό της Μ.Βρετανίας. ΄Ηξερε τι ήθελε και τι έπρεπε να πάρει από τον άνθρωπο που συνομιλούσε. Με τα “θύματά “ του, δημιουργούσε κλίμα εμπιστοσύνης αλλά στο βάθος ήταν ένας αρπακτικός ρεπόρτερ.

Μα ποτέ δεν πρόδωσε τους συνομιλητές του. ΄Ισως τους στεναχώρησε κάποιες στιγμές ΄Οπως τον αείμνηστο πρωθυπουργό Σπύρο Μαρκεζίνη, που ενώ αυτός του είχε απαγορεύσει να δημοσιεύσει την πρώτη και μοναδική συνέντευξη που του παραχώρησε-αποκλειστικά- επί χούντας, ο Βραχιολίδης μετά από δίμηνη τήρηση της υπόσχεσης του, τελικά ψήφισε-και λίαν καλώς- υπέρ της δημοσίευσης της συνέντευξης, -ο Βραχιολίδης θεωρεί απαράδεκτη την απόφασή του, αλλά επιβαλλόμενη λόγω συνθηκων εποχής-η οποία και τελικά ωδήγησε τον Μαρκεζίνη στη δοτή πρωθυπουργοποίησή του και στον εκφυλλισμό της χούντας! Ο Βραχιολίδης είναι ίσως από τις λίγες περιπτώσεις που δεν δέχτηκε διάψευση για τα γραπτά του. Μια φορά μόνο το τόλμησε να το κάνει αυτό ο υπουργός Άμυνας Κύπρου, ο δολοφονηθείς Γεωρκάντζης. Διάψευση λόγω σκοπιμότητας. Το γεγονός που έγραψε ο Βραχιολίδης ήταν αληθινό, διότι απλά του τό είπε ο ίδιος ο υπουργός.Αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά ότι η Κύπρος προμηθεύοταν όπλισμό από την τότε Σοβιετική ΄Ενωση.(1964), Γεγονός που κατατάραξε την πολιτική σκηνή της εποχής.

Ο ίδιος εν τούτοις χωρίς να είναι καθόλου σεμνοπρεπής, εξηγεί: “Από παιδί 13 ετών εγώ ήμουν δημοσιογράφος χωρίς να το ξέρω.Διάβαζα καθημερινά 3-4 εφημερίδες, τότε τζόβενο και χαιρόμουνα τα στόρυ τους. Αυτό το κουσούρι μπήκε στις φλέβες μου.Και συνεχίζω να το έχω έως σήμερα που είμαι 67 χρονών. Συνεχίζω να κάνω ρεπορτάζ

Η ζωή μου πάντα ήταν ένα ρεπορτάζ. Δεν ξέρω τίποτε άλλο να κάνω παρά μόνο ρεπορτάζ. Δεν ξέρω γιατί κάποιοι ευγενείς μιλάνε ότι είχα δημοσιογραφικές επιτυχίες.Ε, τις είχα! Και τι πάει να πεί αυτό; Εγώ απλά καθώς ξημέρωνε ήξερα-το πως και γιατί δεν το γνωρίζω- ότι πάλι θα είχα μια αποκλειστικότητα, εκείνο το σπάνιο που επιδιώκουν όλοι οι δημοσιογράφοι.

Το Scoop, η δημοσιογραφική επιτυχία σε μένα ήταν ένα βίτσιο, ένα καθημερινό βίωμα. ΄Ολοι οι δημοσιογράφοι βγάζουν επιτυχίες και μόνο επιτυχίες έχουν να καυχηθούν.Η διαφορά με μένα ήταν ότι οι “επιτυχίες” μου είχαν μια πυκνότητα, που έκανε αίσθηση και με καθιέρωσε ως ρεπόρτερ, μέσα στα πρώτα 3-4 χρόνια της σταδιοδρομίας μου.”

΄Ο Βραχιολίδης έφθασε μάλιστα στο σημείο, λόγω των πολλών αποκλειστικοτήτων να δημοσιεύει ειδήσεις, ταυτόχρονα επι ημερησίας βάσης- σε 5-7 εφημερίδες. Παρόμοιο προηγούμενο ή επόμενο δεν υπάρχει στον ελληνικό ή παγκόσμιο Τύπο.Απλά ο Βραχιολίδης ήταν ένα μικρό κινητό Πρακτορείο Ειδήσεων..

Μάλιστα η αείμνηστη Ελένη Βλάχου της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ διαμαρτυρήθηκε και απαίτησε να έχει τις ειδήσεις του Βραχιολίδη, αποκλειστικά για τις εφημερίδες της. Ο Βραχιολίδης ευγενικά συμφώνησε… υπό τον όρο ότι θα πλήρωνε 7 φορές περισσότερο, όσες και οι εφημερίδες που συνεργάζοταν ο ρεπόρτερ-Βραχιολίδης !Κάτι που η Βλάχου δεν το μπορούσε.

Για το “δαιμόνιο” του Βραχιολίδη κυκλοφορούν πολλοί μύθοι. Λέγεται ότι πέταξε με τις κλωτσιές έξω από το ασανσέρ έναν υπουργό ΄Αμυνας, αλλά δεν είναι έτσι.

Του έκανε μια από τις γνωστές πλάκες του.Μα δεν τον πέταξε!

Μιά άλλη φορά ,καμιά δεκαριά δημοσιογράφοι- γνωστότατα ονόματα σήμερα- φθάνουν στη Θεσσαλονίκη με αποστολή και ζητάνε δωμάτιο σε ξενοδοχείο.

–Δυστυχώς δεν έχουμε δωμάτια , είπε ο ρισέψιονιστ!

–Εγώ λέγομαι Βραχιολίδης, ούτε για μένα έχετε; πετάχτηκε από την δημοσιογραφική ομάδα ο Βραχιολίδης.

Κι αυτομάτως βρέθηκαν δωμάτια για όλους τους δημοσιογράφους !

Οι άλλοι, διαπρεπείς Αθηναίοι ρεπόρτερς, όπως ήταν φυσικό ξαφνιάστηκαν, δεν μπορούσαν να το χωνέψουν πως βρήκαν δωμάτιο απλά με τη χρήση του ονόματος του νεαρού (24-25 ετών) τότε Βραχιολίδη.

΄Ηταν απλό, εκείνη την εποχή ο Βραχιολίδης ήταν ο ρεπόρτερ που κυριολεκτικά σάρωνε στον Τύπο της Θεσσαλονίκης και γενικότερα της Β.Ελλάδας, με τις ανταποκρίσεις του από την Αθήνα.
Μέχρι κι αυτόγραφα του -ο αθεόφοβος- έστελνε σε Αγιορίτες μοναχούς που τον διάβαζαν και του το ζητούσαν… Ο κ. Βίκτωρ Νέττας, σημαντικός δημοσιογράφος- σύμβουλος έκδοσης της

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ,σήμερα, μπορεί να το διαψεύσει η επιβεβαιώσει!
Για να κυκλοφορεί μεταγενέστερα το ανέκδοτο: “ Ο Βραχιολίδης μόνο κάθε Σάββατο δίνει αυτόγραφα”..Τέτοια ήταν η ακτινοβολία του. Ο Δημ. Ψαθάς, ο Π. Παλαιολόγος κι άλλοι γίγαντες της δημοσιογραφίας συχνά στα χρονογραφήματά τους, σχολίαζαν τα όσα έβγαζε στο φώς ο Βραχιολίδης.

Και να μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη, δεν υπήρχε τηλεόραση. Απλά έντυπος δημοσιογραφία, της οποίας ο αντίκτυπος ήταν καθοριστικός, τόσο πολύ ώστε δείτε και το επόμενο:

Ο Βραχιολίδης πάει ξανά στη Σαλονίκη προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Τραγουδιού και με τη γυναίκα του κάθεται σε γνωστό εστιατόριο της παραλιακής λεωφόρου.Δίπλα σ΄ένα κάθισμα τοποθετούν τον πόρτ-μπεμπέ, με το τρίμηνο κανακάρη τους να κοιμάται.΄Ομως πάνω από το πόρτ-μπεμπέ, τοποθετεί μια εφημερίδα.(κομβικό στοιχείο).

΄Ερχεται το γκαρσόν, παίρνει την παραγγελία, αλλά κοντοστέκεται κι ευγενικά ρωτάει:
–Εσείς πρέπει να είστε ο κ. Βραχιολίδης… μήπως κάνω λάθος;
Κόκκαλο οι Βραχιολιδαίοι.
–Λάθος δεν κάνετε, αλλά πως ξέρεις ότι είμαι αυτός που υποπτεύεσαι;
–Μα είναι απλό Κύριε… Από το πόρτ-μπεμπέ!
–Τι έχει το πόρτ-μπεμπέ;…
–Μα εσάς! Δεν γράψατε πριν καιρό στη στήλη σας, στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΡΡΑ, ότι το παιδί σας …κοιμάται μόνον όταν έχει δίπλα του μια εφημερίδα; Ετσι κατάλαβα ότι είστε ο Βραχιολίδης!

Ναί τόσο πολύ ο κόσμος τότε κρέμονταν από τις εφημερίδες, ώστε και οι σερβιτόροι να αναγνωρίζουν τον δημοσιογράφο από… το πόρτ-μπεμπέ!

Μια άλλη φορά πρόσφερε τσιγάρο- ο Βραχιολίδης-στη νεαρή τότε βασίλισσα της Ελλάδας,΄Αννα-Μαρία, αλλά επενέβη ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος και είπε ότι “ Η Μεγαλειοτάτη δεν καπνίζει…”

Δυό μέρες αργότερα ο Βραχιολίδης διέψευδε τον Βασιλέα. Αποκάλυψε ότι η …Μεγαλειοτάτη καπνίζει…! ΄Εκτοτε όλοι οι ανακτορικοί, βλέπανε τον Βραχιολίδη… και φεύγανε δέκα μίλια μακρυά του…

Τι είχε συμβεί; Απλά ο …”διεστραμένος ρεπόρτερ”- Όλοι οι ορίτζιναλ ρεπόρτερς έχουν τέτοιες διαστροφές- του την είχε φυλαγμένη του Βασιλέως.Εισέβαλε -μοναδικό, ή από τα πλέον μοναδικά και σπάνια- ο Βραχιολίδης, μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα, την βασιλική και ανακαλύπτει από τα αποτσίγαρα-με κραγιόν κατακόκινο– ότι η όμορφη Βασίλισσα ΄Αννα- Μαρία όντως καπνίζει!

Το γράφει στη ΒΡΑΔΥΝΗ και σε άλλες εφημερίδες και γίνεται το σώσε, όπως ο καθείς μπορεί να αντιληφθεί. Σιγά όμως την είδηση… για ένα τσιγάρο! Μα είμαστε σοβαροί;

Ο ρεπόρτερ Βραχιολίδης έχει απάντηση:

“–Σαφώς και η περίπτωση είναι αστεία.Για γόπες πια θα μιλάμε; Δεν επιθυμούσα,ούτε λογιζόμουν να διαψεύσω τον ΄Ανακτα.Απλά μου έλαχε.Δεν ξεχωρίζω τα γεγονότα. Μικρά ή μεγάλα είναι για μένα ίδια.Είναι είδηση! Τέρμα! Και συνεχίζει:
Μια φορά έβαφα τα παπούτσια μου σε ένα “λούστρο” εκεί στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών, επί της Πανεπιστημίου. Κουβέντα, στην κουβέντα έκανα τον λούστρο πρωτοσέλιδη είδηση. Γιατί; Αυτός ο ταπεινός ήταν και …μέντιουμ!Λούστρος και Μέντιουμ; Αμ να που βγήκε!
. Η είδηση δεν έχει μεγέθη.Μικρά ή μεγάλα. Η είδηση δεν διαβαθμίζεται!

Είχα ένα “τσαγανό” μα και τύχη μεγάλη, πρέπει να ομολογήσω ΄Ολα μου έβγαιναν έτσι όπως τα ήθελα ή τα περίμενα ή τα οσφρυζόμουνα πως έτσι θα έλθουν!

΄Εκανα αυτό που η φύση με καθώρισε. Δικό μου ουδέν είχα ή κατείχα..
Λειτουργούσα σαν υπνωτισμένος.Κάποιες φορές που τα μυαλά μου έπαιρναν αέρα προκαλούσα συναδέλφους που απορούσαν για τις “επιτυχίες μου”: Δώστε μου ένα όνομα και εγώ θα σας το φέρω στο πιάτο- είδηση!Ούτε Σέρλοκ Χόλμς να ήμουν. ΄Ημουν όμως πολύ βέβαιος για μένα!
΄Ισως αυτή η βεβαιότητα να με έκανε … λιγουλάκι ”ξεχωριστό”.

Από το 1990 περίπου… μονάζει! Είναι φευγάτος σε μια παραλία.. Δεν τον ενδιαφέρουν τα δρώμενα στην πολιτική-δημοσιογραφική σκηνή, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί με την επέλαση της τηλεόρασης. θυμώνει.
**Από το περιληπτικό ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του Απ. Βραχιολίδη που βλέπετε σε άλλη στήλη,εδώ, βγαίνουν πολλά!
Θα σταθούμε σε μερικά: Απλά και γιατί ένας ΡΕΠΟΡΤΕΡ θυελώδης, όπως αυτός δεν μπορεί να παρουσιαστεί μέσα σε μια σελίδα, ως αυτή!.

***Να πούμε για την σύζυγο του πρωθυπουργού, του Ντιέμ , του Βιετνάμ, -την ΤΙΓΡΗ ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ, όπως διεθνώς απεκαλείτο.- που ήρθε στην Αθήνα; Πενήντα και πλέον δημοσιογράφοι την πολιορκούσαν. Μόνον ομως, ο Βραχιολίδης είχε την επιτυχία! Τον διόρισε – η ΤΙΓΡΗΣ-επίσημο ξεναγό της και… μελλοντικό πρόξενο του Βιετνάμ! Τέτοια πλάκα παγκοσμίως δεν έχει μεταγίνει! Ελληνας δημοσιογράφος δαμάζει… τη “ΤΙΓΡΗ ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ”..γράφανε οι εφημερίδες!.Πώς;

Ο Ρεπόρτερ Βραχιολίδης είδε ότι οι συνάδελφοί του, στόχευαν προς την κ. Μαντάμ Νου!Τη “άγρια γυναίκα του πρωθυπουργού”, την Τίγρη, που αυτή ουσιαστικά κυβερνούσε το Νότιο Βιετνάμ! Ο Βραχιολίδης, απλά στόχευσε … στην πανέμορφη κόρη της Λετουϊ.Κι όταν ο Χρήστος Οικονόμου, καλός ρεπόρτερ της πρότεινε να κάνει τον ξεναγό της, η “Τίγρης” πήγε να συμφωνήσει…Αλλά η κόρη της είπε: “Μαμά, έχουμε ήδη ξεναγό… κι έδειξε τον Βραχιολίδη!

Ο Χρήστος Οικονόμου…. ακόμη το φυσσάει!
** Να πούμε για τον γάμο του Ωνάση με την Τζάκυ; 400 ξένοι δημοσιογράφοι πάθανε πλάκα. Κολυμπήσανε στα κρύα νερά του Σκορπιού!… Ο Βραχιολίδης όμως ήταν εκεί, στο γεγονός…
Οι άλλοι απλά κολυμπούσανε…με “σκέρτσο” που τους έκανε ο Βραχιολίδης!… Ο δήθεν βιογράφος του Ωνάση, γέρων πλέον-πλην καλός ρεπόρτερ- Δημήτρης Λυμπερόπουλος, ακόμη ψάχνεται! Εκείνη τη μέρα είχε γίνει μουσκίδι…Τον λυπήθηκε ο Ωνάσης και του έδωσε κάποια βρακιά…και ρούχαλάκια!

**Να πούμε για τους γάμους του Βασιλιά Κωνσταντίνου, που ενώ εκατοντάδες δημοσιογράφοι κυνηγούσαν το γαμήλιο κρυσφυγετό του, ο Βραχιολίδης έκανε την μεγάλη απόβασή του–μοναδική ιστορικά-μεσάνυχτα- στη Σπετσοπούλα-νησάκι των Σπετσών και του Νιάρχου- κι αφού συνελήφθη έβγαλε ένα σημαντικό ρεπορτάζ.Ο ίδιος ο Βασιλέας σε συνάντησή του με τους δημοσιογράφους… στην Αλεξανδρούπολη…παρατήρησε αφού ήταν πληροφορημένος για την παρουσία-εκεί- του Βραχιολίδη

Καλά ρε παιδί μου, τι είσαι Εσύ; Δεν φοβήθηκες;

–Τι να φοβηθώ Μεγαλειότατε; Δεν ξέρω τη λέξη “φόβος”….λάλησε ο Βραχιολίδης.
–Μα το μπάμ-μπουμ…σε κυνηγούσανε ένα σωρό οπλοφόροι…
–Κι όμως Μεγαλειότατε, είσαστε εκεί… την ώρα που εγώ έκανα την εισβολή…την επέλαση!
–΄Ημουν, ναί! είπε ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος!

Ο Βραχιολίδης ήθελε αυτή την επιβεβαίωση, διότι απλά όλες οι εφημερίδες της εποχής ήθελαν να υποβαθμίσουν την επιτυχία του Βραχιολίδη που εμφανίστηκε στις εφημερίδες ΒΡΑΔΥΝΗ & ΗΜΕΡΑ του αγρίως δολοφονηθέντος Τζώρτζη Αθανασιάση, ως κύριο πρωτοσέλιδο θέμα

Το χούγι του Βραχιολίδη ήταν ένα: Να είναι πρωτοσέλιδος!
Στη δημοσιογραφία μπήκε γράφοντας διηγήματα. Αλλά ο Αρχισυνάκτης του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΟΡΡΑ της Θεσσαλονίκης Γεράσιμος Δώσσας του έκοψε τη φόρα: “ Αν θες να γίνεις δημοσιογράφος κόψε τις φιλολογίες.και φέρε μας ρεπορτάζ”.Δεν ρώτησε τι ρεπορτάζ, όπως συνηθίζεται με τους νέους. Ο Βραχιολίδης΄ήξερε τι θέλει μια εφημερίδα!Από τότε!
Ο Βραχιολίδης την επομένη του πάει 10 προτάσεις για ρεπορτάζ. ΄Ολες εγκρίνονται κι αρχίζει πλέον να καλπάζει.Πάνω στον μήνα θεωρείται τόσο απαραίτητος ώστε προσλαμβάνεται επισήμως κι αρχίζει να μισθοδοτείται με πολύ καλό για την εποχή εκείνη αμοιβή.
–Εσύ παιδί μου έσπασες όλα τα ρεκόρ. Εγώ δούλευα επί ένα χρόνο τζάμπα μέχρις ότου με προσλάβουν κι εσύ μέσα σε ένα μήνα προσελήφθείς…”

΄Ετσι ήταν τότε αλλά και σήμερα. Οι νέοι δημοσιογράφοι περνάνε από ένα μεγάλο στάδιο δοκιμασίας, εργαζόμενοι αμισθί.

Πάνω που συμπληρώνει εξάμηνο στην εφημερίδα υποβάλλει παραίτηση!

–Φεύγω για Αθήνα λέει.Η πιάτσα της Θεσσαλονίκης δεν με χωράει. Το ρεπορτάζ ανασαίνει μόνο σε ζούγκλα. Η Αθήνα είναι ζούγκλα… Κι ακόμη πιο καλή ζούγκλα η Νέα Υόρκη.

Τόπε και τό΄κανε! Κι άνθισε πράγματι στη αθηναϊκή ζούγκλα.
Ο Θαλής Δίζελος διευθυντής πολλών αθηναϊκών εφημερίδων έκανε το αδιανόητο!
–Ρε Βραχιολίδη έχω πολλές απορίες για σένα…Δεν ξέρω πως τα καταφέρεις να έχεις τόσα αποκλειστικά…
–Ρε Θαλή, νομίζεις ότι σάμπως ξέρω κι εγώ; παρατήρησε ο Βραχιολίδης.
–Θέλω να μου κάνεις μια χάρη …Στην επόμενη αποστολή σου, θέλω να με πάρεις για βοηθό σου!.. ΄Ετσι για να καταλάβω πώς κάνεις ρεπορτάζ, δέχεσαι;
–Και δεν έρχεσαι; Αλλά δεν εγγυώμαι ότι θα καταλάβεις. Το ρεπορτάζ είναι απρόοπτο. Για να βγεί ζουμερό χρειάζονται πολλά.Κυρίως η εκτίμηση των συνθηκών της συγκεκριμένης στιγμής που γεννιέται.Δεν υπάρχει συνταγή. Βλέπεις, κρίνεις κι αποφασίζεις προς ποιά μεριά θα γύρεις. ΄Εχει μεγάλο ρίσκο το ρεπορτάζ…
Και συνέβη αυτό το απίστευτο…διευθυντής (πάντα είναι ιερά τέρατα οι διευθυντές εφημερίδων) εφημερίδας, να πάει …βοηθός του υπαλλήλου του ρεπόρτερ!

Το ρεπορτάζ βγήκε κι αποκλειστικό, όπως ο Βραχιολίδης ήξερε. Το συνυπέγραψαν. Κι ο Θαλής Δίζελος είχε να το καυχάται έως τα στερνά του.
Δεν είναι βέβαιο αν κατάλαβε πώς ο Βραχιολίδης … έκανε ρεπορτάζ.

**Να πούμε, τι να πούμε; Ο Βραχιολίδης δεν περιγράφεται. Είναι απερίγραπτος.

Απρόβλεπτος.΄Ολοι τον παραδέχονται μα και όλοι δεν τον θέλουν στη δούλεψή τους.
Είναι ανατρεπτικός.Καινοτόμος. Το κατάλαβε ευτυχώς εγκαίρως.Επιζητούσε “ζούγκλα” και τη βίωσε όχι όπως την πρόβλεπε,αλλά από την καλή της.
Τελικά οδηγήθηκε στο να δημιουργήσει δικές του εκδόσεις, την Εφημερίδα ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ και το πρτιοδικό ΟΡΑΣΗ, ώστε να μπορεί να λαλεί λεύτερα κι αλογόκριτα τις ρεπορταζιακές του εξάρσεις..Μερικοί απορρούν. Ο ίδιος όχι. Διότι λέει:
–Ο φλογισμένος δημοσιογράφος δεν έχει σημασία αν απευθύνεται σε 1000 ή 100.000 αναγνώστες.Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.Μεταφέρει τα δικά του πάντα μήνυμά του.

**Μια φορά ο Νάσος Μπότσης -του γνωστού Ιδρύματος Δημοσιογραφίας- ιταμώς ζήτησε την απόλυση του Βραχιολίδη από την εφημερίδα όπου εργάζονταν.( Δεν είναι δα και ό μόνος,μα και πολλοί άλλοι ισχυροί υπουργοί όλων των αποχρώσεων…)
–Δεν σας απολύω κ. Βραχιολίδη του είπε ο εκδότης. Συνεχίστε το έργο σας , αλλά παρακαλώ γράφετε με ψευδώνυμο για ένα τρίμηνο μέχρις ότου ο Μπότσης το ξεχάσει!

΄Ετσι κι έγινε!… Ο Βραχιολίδης κυκλοφορεί με πολλά ψευδώνυμα, όπως: Αντώνης Πολίτης, Τόλης Σπάρτας, Θεόδωρος Ανεμογιάννης και βράσε όριζα!

Α, και κάτι ακόμη, μια απίστευτη -επίσης- πρωτιά. Είναι ο πρώτος ΄Ελληνα δημοσιογράφος που ξηλοκοπήθηκε! Από τον Δημήτρη Παπαμιχάλ, αυτόν τον γνωστό καλό θεατράνθρωπο.΄Ηθελε να κάνει ο τύπος αυτός, τον μάγκα προς την Αλίκη Βουγιουκλάκη.Η περίπτωση του ξυλοδαρμού είχε απασχολήσει τον Τύπο επί πολλούς μηνές. Ο Παπαμιχαήλ τιμωρήθηκε με στέρηση της άδειας ηθοποιού, ο δε Βραχιολίδης μερίμνησε ώστε ποινικά ο ηθοποιός να μην έχει κυρώσεις! Τα έχει τέτοια βίτσια ο Βραχιολίδης, δεν κυνηγάει ποτέ ανθρώπινο όν όσο κι αν τον πλήγώνουν! Ο βραχιολίδης έχει στην πλάτη του-ρεκόρ- 12 και πάνω έτη φυλάκισης, αλλά δεν δίωξε ποτέ τους διώκτες του!

Ήρθε! Είδε! Κατάλαβε!΄Αστραψε… και τα ΒΡΟΝΤΗΞΕ!

Αυτός είναι ο Βραχιολίδης.!Μια ζωή-η ζωή του- σχετο ρεπορτάζ. Ο άνθρωπος ΡΕΠΟΡΤΑΖ!
Από τα 13 χρόνια του ένιωθε δημοσιογράφος.
Στα 67 του-σήμερα- επίσης νιώθει το ίδιο! Αλλά πλέον αρνείται σταθερά να συνεχίσει να κάνει ρεπορτάζ στον ημερήσιο ή τηλεοπτικό Τύπο- παρέα με τα “αμαθή τζόβενα” που επέλασαν, και που δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα δημοσιογραφικά… και να κάνουν από πάνω τον κόκκορα.
Σήμερα, λέει, “δεν υπάρχει ρεπορτάζ, δεν υπάρχει αγώνας -από δημοσιογράφους- για τον λαό.
Υπάρχουν απλά καργκιοζοπαίκτες με όλο τον σεβασμό προς τον Ευγένιο Σπαθάρη! Φωνασκούντες τύπου Κακαουνάκη, ο οποίος αφελώς νομίζει ότι κάνει ρεπορτάζ, αν και καλός ρεπόρτερ…πρέπει να το παραδεχτούμε..Οι καλοί Τέρενς Κουϊκ, Γ. Αφτιάς κι άλλοι, έχουν παλαβώσει τόσο, ώστε πηγαίνουν στις λαϊκές αγορές και κάνουν -νομίζουν ότι κάνουν- ρεπορτάζ!
Κι εγώ θα πήγαινα στη Λαϊκή… Γιατί στις λαϊκες αγορές υπάρχουν άνθρωποι και πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει πάντα μια σπαρταριστή δημοσιογραφική ιστορία… κι αυτήν, οι εν λόγω, δεν μπορούν να την ανακαλύψουν… Φτάνει πια δεν το αντέχω… Προτιμώ να πάω για κολύμπι…”

———————–

Διότι: Δημοκρατία ίσον δημοσιογραφία και το αντίστροφο. Και οι δύο “καταστάσεις” είναι αδύνατον να επιζήσουν χώρια.

Κοντολογής η ομορφιά, η υπέρτατη ομορφιά ζωής, είναι η λεύτερη, η ανέντακτη δημοσιογραφία.
Δημοσιογράφος που δέχεται όποιαν “ένταξη” κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Είναι σκαρτούρα και δέκα χιλιάδες ακόμη επιχειρήματα να επιστρατευθούν για να υποστηριχθεί το αντίθετο.
Για να κάνουμε πιο συγκεκριμένο το αξίωμα αυτό, αναφέρουμε δυό απλά χαρακτηριστικά παραδείγματα :
1)Παρατηρείστε ποιοί από την τηλεόραση και τις εφημερίδες κανακεύουν ποι-ούς.Πίσω από κάθε δημοσιογραφικό κανάκευμα, θωπευτικό χαριεντισμό, υπάρχει η υποταγή του δημοσιογράφου, το πλέριο ξεβράκωμά του κι ο θάνατος της αλήθειας, της είδησης.
Διότι ο δημοσιογράφος αυτός, ποτέ δεν θα μπορέσει να πεί την όλη αλήθεια, αν τύχει, ο άνθρωπος που χαϊδολογεί σήμερα, αύριο υποπέσει σε κάποια στραβοτιμονιά. Θα σιγεί ένοχα. Θα κάνει το “κοροϊδο”!

2)Την κατάσταση αυτή, την βιώσα με το παραπάνω από τα πρώτα βήματα της σταδιοδρομίας μου.

Ο Γιάννης Βελλίδης με απέλυσε από την ιστορική εφημερίδα του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με την πρόφαση “οικονομικών λόγων”. Το έχαψα ευγνω-μόνως. Μετά 25 χρόνια έμαθα το αληθινό αίτιο του απολακτίσματός μου, από τον οδηγό του, τον σωφέρ του:

–Σ΄έδιωξε, γιατί είχες γράψει, για έναν υπουργό φίλο του, κάτι δυσάρεστο! είπε.

΄Εβαλα τα γέλια.

Το θέμα δεν είναι για γέλια, δυστυχώς.

Εγώ απλά είχα τη δύναμη να γελάσω.
Οι δημοσιογράφοι μοιάζουν με φτερό στον άνεμο.Τα αφεντικά είναι αμετακίνητος …ιδεολογία. Συμπέρασμα: Η ελευθερία του δημοσιογράφου παίζεται. Συν και πλήν!
Θα απαντηθείτε με πολλούς “ δημοσιο-γράφους”που θα ισχυρίζονται πως είναι απόλυτα “λεύτεροι” να γράφουν ό,τι θέλουν! Μην τους πιστεύετε. Ανοηταίνουν!
Η περίπτωση των ελευθερόστομων Λιάνας Κανέλη και Μαλβίνας Κάραλη, δυό γυναικών δημοσιογράφων με “αντρίκια” παληκαριά, είναι γνωστή. Δεν στέριωσαν πουθενά, ακριβώς διότι λέγανε αλήθειες, που ενοχλούσαν!

Ο δε σοσιαλιστής πρωθυπουργός Κ.Σημίτης- και οι οπαδοί του- μπορεί να αισθάνεται “περήφανος” για τον στραγ-γαλισμό των δυό λεύτερων αυτών φωνών. Η εκδίωξή τους από τα Μ.Μ.Ε. είναι δικό του έργο και των ανθρώπων του-

Δεν είναι βέβαια μόνον αυτές. Στο Πάνθεον της ελληνικής δημοσιογραφίας υπάρχουν πολλές τέτοιες γεναίες φωνές. Υπάρχουν γιαουρτώματα δημοσιογρά-φων, ασβεστώματα και ξυλοδαρμοί, για μόνο τον λόγο ότι έγραφαν πράγματα μη αρεστά για κάποιους που ενώ κομπάζουν περί δημοκρατίας, στην πράξη συμπερι-φέρονται φαιδρώς.

΄Ηδη μνημόνευσα μια δική μου ανάλογη περίπτωση από τις δεκάδες που βίωσα, σ΄όλη μου τη σταδιοδρομία.

ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ
, όπως εμφανίζεται στην ιστοσελίδα http://www.press-bank.gr το 2004.
Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1937 κι άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1960 ως διηγηματογράφος, δημοσιεύοντας φιλολογικές εργασίες του στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΡΡΑ -πρώτα- και σε άλλες εφημερίδες.
Σαν ρεπόρτερ-δημοσιογράφος θεωρείται από τα μεγαλύτερα λαγωνικά στα τελευταία 70 χρόνια,;Ισως και περισσότερο.
Οι επιτυχίες του είναι μοναδικές και σφραγιστικές.

**Είναι ο «νουνός» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του «μεγάλου» στο γνωστό ψευδώνυμο της φυγή του: ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ..

**Είναι ο πρώτος διδάξας το στύλ JAMES BOND στη δημοσιογραφία (με αποβάσεις σε ιδιωτικά νησιά, με εισβολές σε βασιλικές κρεβατοκάμαρες κ.α.) με μοναδικές παγκοσμίως επιτυχίες.

**Είναι ο δημιουργός του ρεπορτάζ VIP’S με αναρίθμητες αποκλειστικότητες που σάρωναν…

**Εχει συναντηθεί με σχεδόν με όλα τα ιερά τέρατα (πολιτικούς, αρχηγούς κρατών, βασιλείς,) και πάσης φύσεως προσωπικότητες της σύγχρονης ζωής σε όλους τους τομείς.

**Είναι-ίσως ο μόνος που μπήκε σε κρεβατοκάμαρα βασίλισσας…

**Θήτευσε σε όλα τα είδη του Δημοσιογραφικού λόγου

*ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ:
–Αρχισυντάκτης της ΕΡΤ
–Ραδιοσχολιαστής σε θέματα πολιτικοδιπλωματικά σε ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Μοναδικό φαινόμενο, αφού σε εθνικό επίπεδο ομιλούν μόνο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ή και ο πρωθυπουργός.
–Παραγωγός εκπομπών.
**Διευθυντής Τύπου και Δημοσίων σχέσεων του μεγαλυτέρου Οργανισμού της Ελλάδας, ΟΤΕ

**Ιδρυτής της πρώτης Σχολής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα,-1968-ΔΙ’ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ με πλήθος πετυχημένων σήμερα δημοσιογράφων. Είναι το αντίστοιχο του e-mail, σήμερα,που έχετε στη διάθεση σας από το WEB-SITE της PRESS-BANK. com
–Καθηγητής σε Σχολές Δημοσιογραφίας και Δημ. Σχέσεων
–Διπλωματικός συντάκτης ημερησίων εφημερίδων
–Εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ, που συνεχίζει και σήμερα ως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ- Πρωτοεκδόθηκε το 1969 και σήμερα διευθύνεται από τον γιο του ΜΑΚΗ ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗ.
–Συγγραφέας βιβλίων για τη δημοσιογραφία, τις Δημόσιες Σχέσεις. Διηγήματα-διακριθέντα- που θεωρούνται ήδη ως αριστουργήματα.
–Είναι επίσης εκ των συγγραφέων του πολύτομου έργου ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΚΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ. κι άλλα ων ουκ έστι αριθμός, όπως οι Τουριστικοί Οδηγοί για Κεφαλονιά, Σκύρο, Πάρο, Γιάννενα κ.λ.π.
Ο Βραχιολίδης είναι ανεξάντλητος , απρόβλεπτος, πρωτότυπος, μοναδικός.
Ο μεγάλος Χρήστος Καβαφάκης, σε χρονογράφημά του στη ΒΡΑΔΥΝΗ, τον αποκάλεσε :
«αστροναύτη της δημοσιογραφίας»! Αυτό …κάτι λέει. Αλλά και ο Κώστας Παπαπαναγιώτου, διακεκριμένος ρεπόρτερ, στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, αφιέρωσε για τον Βραχιολίδη ,μια ολάκερη σελίδα- ύμνο για τον απίθανο ρεπόρτερ… και μάλιστα στο αφιέρωμά του, ισχυρίζεται ότι αυτά που γράφει… είναι λίγα…

Σήμερα ο ΑΠ.ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗΣ -εκτός των άλλων- διευθύνει το περιοδικό Η ΟΡΑΣΗ (από το 1974 κ.λ.π.) και είναι Πρόεδρος της ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ., μη Κερδοσκοπικής εταιρίας.

Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα…αυτή και στην ενότητα ΜΕΓΑΛΟΙ ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ (www.press-bank.gr )